अर्धांगिनी - भाग -48

पण ती पुन्हा सावरते.“आज मी बोलतेय…कारण माझ्यासारख्या अजूनही अनेक मुली आहेत ज्या बोलू शकत नाहीत.”मी मागे हटणार नाही.”
पत्रकार निघून जातात, दादा विचारतो, “भीती वाटतेय?”शर्वरी हसते आणि म्हणते.
“हो…
पण त्यापेक्षा जास्त आता स्वतःवर विश्वास वाटतोय.”
दादा डोळे पुसतो.“आज माझी बहीण खऱ्या अर्थाने जन्मली.”ही फक्त सुरुवात आहे, लढा अजून मोठा आहे, पण शर्वरी आता पळणारी नाही…ती समोर उभी राहणारी आहे.